close and return
eleonora meleti blog

Όλα όσα θέλεις να μάθεις για την ωοκατάψυξη μέσα από την προσωπική μου εμπειρία

Όλα όσα θέλεις να μάθεις για την ωοκατάψυξη μέσα από την προσωπική μου εμπειρία

από την Ελεονώρα Μελέτη — Posted in  Wellbeing and Psychology on 24 March 2020

Τα ωάρια γερνάνε. Η μήτρα όχι. Αν τα ωάρια παραμείνουν νεαρά, τότε η μήτρα θα μπορεί να τα φιλοξενήσει ετεροχρονισμένα, πάντα σε πλαίσια αποδεκτά από την λογική και την ηθική, με ασφάλεια τόσο για την υποψήφια μητέρα όσο και για το παιδί.


Ήταν τα γενέθλια μου, 17 Σεπτεμβρίου, πριν από 4 χρόνια, όταν αποφάσισα να κάνω δώρο στον εαυτό μου ωοκατάψυξη.

 

Εκείνη την περίοδο δεν είχα κάποια σχέση στη ζωή μου, επομένως και καμία προοπτική να μπω  έστω στη σκέψη της μητρότητας. Για να είμαι ειλικρινής, το αν θα έκανα ποτέ παιδί, δεν ήταν κάτι που μπορώ να πω πως με απασχολούσε ιδιαίτερα. Δεν ήμουν γεννημένη “μανούλα”, έγινα μάνα στη πορεία.

 

Ήμουν γυναίκα που ένιωθα πως μπορώ να είμαι ευτυχισμένη χωρίς να έχω  απαραίτητα δίπλα μου κάποιον σύντροφο , χωρίς να φαντάζομαι τον εαυτό μου αποκλειστικά μέσα σε μία δική μου οικογένεια. Είχα πάρει απόφαση στα 38 μου, πως αν είναι να έρθει , θα έρθει, αν όχι, δεν πειράζει καθόλου.

 

Κάπως έτσι, σε αυτή τη  φάση χαλαρής ψυχολογίας, πήρα την απόφαση να κάνω ωοκατάψυξη, γνωρίζοντας πως η βιολογία μου ως γυναίκα, δεν θα με περιμένει για πάντα, ούτε εμένα, ούτε τις συνθήκες που εγώ ήμουν διατεθειμένη να περιμένω προκειμένου  για όσο χρειαστεί προκειμένου να νιώσω πως θέλω να κάνω το βήμα φέρνοντας στο κόσμο ένα παιδί.

 

Έχοντας μιλήσει πολλές φορές στο παρελθόν με τον γυναικολόγο  μου για το ενδεχόμενο ωοκατάψυξης, εκείνος μου είχε πει πως η καλύτερη ηλικία για να μπει μία γυναίκα στη διαδικασία αυτή, είναι η ηλικία από 35 έως 38 ετών. Έτσι και εγώ όταν πάτησα τα 38 αποφάσισα να “παγώσω” το χρόνο. Γιατί η ωοκατάψυξη ουσιαστικά αυτό κάνει, παγώνει το χρόνο.

 

Οι επιλογές που έχει μία γυναίκα είναι δύο. Είτε να ακολουθήσει τη φυσική πορεία του κύκλου της και ότι αυτός δίνει να το πάρει, είτε να βοηθηθεί με ένα πρωτόκολλο ορμονών πάντα σχεδιασμένο με βάση τις ανάγκες της ηλικίας  και της κλινικής της εικόνας της κάθε γυναίκας.

 

Στο πρώτο σενάριο χρειάζεσαι χρόνο, και υπομονή. Για να νιώθει “ασφαλής” μία γυναίκα απολαμβάνοντας τις παροχές της ωοκατάψυξης, οι ειδικοί υποστηρίζουν πως θα ήταν καλό να καταψύξει γύρω στα 7 ωάρια.

 

Ακολουθώντας το πρώτο σενάριο, του φυσιολογικού κύκλου, είναι πιθανό να χρειαστούν μήνες για να καταφέρει μία γυναίκα να συγκεντρώσει 7 ωάρια ενώ  θα πρέπει να είναι εξαιρετικά αφοσιωμένη στη διαδικασία πηγαίνοντας αρκετές  φορές το μήνα στο γιατρό,  σε απόλυτα συγκεκριμένες μέρες αλλά και ώρες, κάτι που απαιτεί, πειθαρχία, ψυχολογικές αντοχές και ευελιξία στην καθημερινότητα.

 

Ακολουθώντας το δεύτερο σενάριο, εκείνο που προβλέπει τη λήψη ορμονών, η διαδικασία μπορεί να ολοκληρωθεί επιτυχώς από την πρώτη κιόλας απόπειρα ωοληψίας.

 

Θα σας μιλήσω για μένα, για το πως βίωσα την όλη διαδικασία και βέβαια θα σας παρουσιάσω και τις  δικές μου επιλογές.

 

Αν και είχα από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου απόλυτα ακριβή , σταθερό και ιδιαίτερα παραγωγικό κύκλο, αποφάσισα μετά από ενδελεχείς συζητήσεις με τους γιατρούς μου,  να ακολουθήσω το δεύτερο σενάριο.

 

Η κλινική μου εικόνα ήταν τέτοια που έδειχνε πως θα χρειαστώ το ελάχιστο πρωτόκολλο Στην πορεία , ο γιατρός μου χρειάστηκε να αναπροσαρμόσει το πρωτόκολλο μειώνοντας ακόμα περισσότερο  τη δόση των  ορμονών  σε καθώς ανταποκρινόμουν εξαιρετικά καλά.

 

Αν και είχα κάνει τεράστια έρευνα πριν μπω στη διαδικασία της ωοκατάψυξης, μιλώντας πέραν από τους γιατρούς μου και με ειδικούς ογκολόγους, και λοιπούς γιατρούς, αναζητώντας την αλήθεια γύρω από τις ορμόνες, και αν και με είχαν καθησυχάσει όλοι οι επιστήμονες πως μία γυναίκα μπορεί άφοβα να κάνει μέχρι και 6 διαδικασίες που απαιτούν λήψη ορμονών, η ψυχολογία μου δεν ήταν και στα καλύτερα της όταν ξεκίνησα τη θεραπεία.

 

Έκλαιγα, ένιωθα πως κάνω κάτι κακό στον εαυτό μου, ό,τι παίρνω βλαβερές ουσίες , ένιωσα μέχρι και …”κακομοίρα” που βάζω τον εαυτό μου σε αυτή τη διαδικασία. Με λίγη καλή κουβέντα που έκανα με τους γιατρούς μου, αυτή η προσωπική μου αδυναμία, κράτησε κάτι ώρες.  Συνέχισα τη θεραπεία μου κανονικά οδεύοντας προς τον στόχο.

 

Η εν λόγω θεραπεία έχει διάρκεια μία εβδομάδα. Προμηθεύεσαι τα φάρμακα που σου λέει ο γιατρός, ( κοστίζουν ακριβά, αν θυμάμαι καλά στη δική μου περίπτωση το κόστος ήταν 800 ευρώ, ωστόσο δεν χρειάστηκα όλα τα φάρμακα και αποφάσισα ό,τι απέμεινε να το χαρίσω σε κάποια άλλη γυναίκα ).

 

Γι αυτή τη μία εβδομάδα, κάθε μέρα την ίδια ώρα θα πρέπει είτε μόνη σου είτε με τη βοήθεια κάποιου τρίτου  να κάνεις μία ένεση στην κοιλιά. Η τελευταία ένεση είναι και η πιο σημαντική καθώς μετά τη λήψη της χρειάζεται να επισκεφθείς το γιατρό σου, να σε εξετάσει και σου οριστικοποιήσει τη μέρα και την ώρα που θα πρέπει να γίνει η ωοληψία. Στη δική μου περίπτωση το ραντεβού δόθηκε κάτι λιγότερο από  48 ώρες μετά την τελευταία ένεση.

 

Την ημέρα της ωοληψίας, πας στην κλινική, κάνεις μέθη, και μετά από λίγη ώρα όλα  έχουν  τελειώσει. Δεν πονάει, δεν καταλαβαίνεις τίποτα, δεν είναι καθόλου αγχωτικό και η αίσθηση της ελευθερίας , της ανακούφισης και της χαράς που εγώ προσωπικά ένιωσα μετά το πέρας της διαδικασίας, δεν περιγράφεται. Λίγη ώρα μετά την εξασθένηση της μέθης, με συνοδεία, πήγα κανονικά στη δουλειά μου, παρουσιάζοντας τρίωρη εκπομπή!

 

Ο γιατρός μου, μου πήρε … 18 ωάρια, 18 ολόκληρα ωάρια με μία φορά, και ήταν και τα 18 ώριμα! Μου είχαν εξηγήσει πως μετά την ωοληψία, τα ωάρια φυλάσσονται σε ειδικό χώρο, έχοντας ξεκάθαρα τη δική μου ταυτότητα και τον δικό τους χώρο  ενώ ενημερώθηκα  πως θα μπορούσα να τα διατηρήσω για τα επόμενα 10 χρόνια.

 

Στο πέρασμα των χρόνων η κάθε γυναίκα έχει το δικαίωμα να χρησιμοποιήσει τα ωάρια της, ή όχι. Αν δεν τα χρησιμοποιήσει ή αν της περισσέψουν κάποια, έχει το δικαίωμα είτε να τα χαρίσει σε κάποια άλλη γυναίκα που έχει ανάγκη από ξένα ωάρια (από τη στιγμή όμως που η γυναίκα αυτή είναι Ελληνίδα  δεν επιτρέπεται να παραχωρήσει τα ωάρια της σε κάποια άλλη γυναίκα στην Ελλάδα, αλλά μόνο στο εξωτερικό), μπορεί είτε να τα προσφέρει στην επιστήμη, ή να τα “καταστρέψει”. Η κάθε γυναίκα έχει όσο χρόνο θέλει για να σκεφτεί και να αποφασίσει τι θέλει να κάνει με τα ωάρια της.

 

Το κόστος για τη διαδικασία της ωοκατάψυξης διαφέρει από κλινική σε κλινική , όπως επίσης και το κόστος της φύλαξης και  της συντήρησης τους. Η διαφορά στις τιμές έχει να κάνει με το ότι κάποιες κλινικές χρεώνουν μόνο τη διαδικασία της ωοληψίας και συντήρησης, και όταν έρθει η ώρα για την γονιμοποίηση και την εμβρυομεταφορά γίνεται επιπλέον χρέωση, ενώ κάποιες άλλες κλινικές χρεώνουν εξ αρχής το συνολικό κόστος μίας ολοκληρωμένης διαδικασίας που περιλαμβάνει ωοληψία, ωοκατάψυξη, γονιμοποίηση ωαρίου και εμβρυομεταφορά. Καλό θα ήταν οι ενδιαφερόμενες να αναζητήσουν μόνες για το κόστος, βασιζόμενες στο τι ακριβώς ζητάει η κάθε μία και με βάση το σε ποιον ειδικό θα απευθυνθούν.

 

Η αίσθηση που δίνει σε μία γυναίκα 38 ετών η ωοκατάψυξη είναι πως αποκτά πίστωση χρόνου. Χαλαρώνει, ηρεμεί, ξέρει πως δίνει προκαταβολικά για το μέλλον,  μία δεύτερη ευκαιρία στον εαυτό της, όταν ο χρόνος θα έπρεπε να της είχε στερήσει ήδη  την πρώτη.Τα ωάρια γερνάνε. Η μήτρα όχι. Αν τα ωάρια παραμείνουν νεαρά, τότε η μήτρα θα μπορεί να τα φιλοξενήσει ετεροχρονισμένα, πάντα σε πλαίσια αποδεκτά από την λογική και την ηθική, με ασφάλεια τόσο για την υποψήφια μητέρα όσο και για το παιδί.

 

Η ωοκατάψυξη απευθύνεται σε γυναίκες που έχουν φτάσει στην βιβλιογραφικά “κρίσιμη” ηλικία ( δυστυχώς η φύση είναι ρατσίστρια με τις γυναίκες στο ηλικιακό ζήτημα ) , και οι οποίες για τον οποιοδήποτε λόγω δεν έχουν τις συνθήκες ή τις προοπτικές για την απόκτηση ενός παιδιού.  Eίτε γιατί είχαν δώσει προτεραιότητα στην καριέρα, είτε γιατί δεν έχουν βρει ακόμα τον εκλεκτό της καρδιάς του, είτε γιατί οικονομικά δεν υπάρχουν τα στεγανά, είτε για τον όποιο λόγο .

 

Απευθύνεται   σε γυναίκες που θέλουν συνειδητά να δώσουν προτεραιότητα σε άλλους τομείς και όχι εκείνον της οικογένειας, θέλοντας ωστόσο να απαλλαχθούν από το άγχος του χρόνου.

 

Απευθύνεται όμως και σε γυναίκες που για ιατρικούς λόγους επιβάλεται να απέχουν από τη μητρότητα για μεγάλα χρονικά διαστήματα που μπορεί να φτάνουν έως  και τα 5 χρόνια. ( πχ μία γυναίκα που πρόκειται να υποβληθεί σε θεραπεία για την αντιμετώπιση καρκίνου του μαστού, θα πρέπει να περιμένει ένα ασφαλές χρονικό περιθώριο που θα κρίνει ο γιατρός της έως ότου μείνει έγκυος.)

 

Το ότι μία γυναίκα κάνει ωοκατάψυξη δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί ή ότι δεν θα μπορεί να κάνει παιδί με τον φυσιολογικό τρόπο, όταν το θελήσει.

 

Έμεινα έγκυος μόλις δυόμιση μήνες μετά την ωοκατάψυξη, με φυσιολογικό τρόπο, από την πρώτη κιόλας προσπάθεια, και μέχρι σήμερα έχω στη φύλαξη  τα 18 ωάρια μου.

 

Η ωοκατάψυξη θα έπρεπε να είναι καθαρά προσωπική υπόθεση μίας γυναίκας, χωρίς να νιώθει υποχρεωμένη να ρωτήσει ή να ενημερώσει κανέναν πέραν από τον ίδιο της τον εαυτό για το τι σκέφτεται και τι επιθυμεί να κάνει.

 

Αν με ρωτήσει κανείς, αν έχω μετανιώσει, θα του απαντήσω κατηγορηματικά πως όχι. Μπορεί σε πρώτη φάση να μην χρειάστηκα τη βοήθεια της ωοκατάψυξης, αλλά πλέον είμαι 41 ετών, και προς το παρόν δεν σκέφτομαι να αποκτήσω δεύτερο παιδί. Ξέρω όμως πως πέρα από την βιολογική μου ηλικία, έχω παγώσει το χρόνο στα 38 επομένως δεν χρειάζεται να νιώθω την πίεση του χρόνου να με πνίγει και να με βιάζει.

 

Το άρθρο αυτό δεν είναι σε καμία περίπτωση διαφημιστικό, ωστόσο επειδή ξέρω πολύ καλά πως είστε αμέτρητες εκείνες που μου έχετε στείλει θέλοντας να μάθετε για το θέμα, και αφουγκράζομαι την ανάγκη και την αγωνία πολλών από εσάς, ενημερωτικά σας αναφέρομαι πως οι γιατροί μου είναι οι : κος Νικόλαος Στρατάκης και κος Ιωάννης Βασιλόπουλος.

 

Ελπίζω να σας βοήθησα…


close and return

Επιστροφή στην Κατηγορία Eυζήν και Ψυχολογία




recent posts